قدمگاه امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) در شوشتر

مشاهده موقعیت این مکان در عکس ماهواره ای گوگل
(اتصال به اینترنت ضروری است)













یكی از مقامهایی كه بدلیل عشق و علاقه وافر مردم مؤمن شوشتر نسبت به امام زمان (عج) بنا شده است، مقام صاحب الزمان (عج) است كه در شمال شرق شوشتر در انتهای منطقه بلیتی واقع شده و قبرستان اصلی این شهر نیز محسوب می شود و مزار شهدا را نیز در خود جای داده است، فضای روحانی و دلپذیری دارد. آنقدر این مكان عزیز و محترم است كه بسیاری از مردم شوشتر و شهرهای اطراف وصیت می كنند در این قبرستان به خاك سپرده شوند.

روایت بنای این محل بر اساس گفته های مردم شهر كه سینه به سینه نقل شده از این قرار است: گویند در محلی نزدیك معبد سهل ابن عبدااله تپه ای وجود دارد به نام تپه الله اكبر در حدود 25 متری مقام صاحب الزمان است. این تپه محل عبادت و راز و نیاز عده ای از درویشان بوده و هر بار نوبت یكی از آنان میشده كه غذایی فراهم آورند. چند مرتبه شخصی ناشناس در میانشان ظاهر شد و با آنها مشغول به صرف غذا می شد. تا اینكه آن شخص گفت من هم به موقع غذا می آورم.. روزی كه نوبت به آن شخص رسید، دیدند كه دست خالی آمده است و طولی نكشید كه در آن محل درخت و آب پدیدار شد و غذا فراهم گردید و پس از صرف غذا نگاه كردند و دیدند آن درختان، آب، غذا و آن شخص از نظرها غیب شدند و به یكباره درویشان ندای الله اكبر سر دادند و این شد كه تپه الله اكبر نام گرفت، و درویش كریم در این محل بانی مقام صاحب الزمان شد و در این بقعه منبری از سنگ توسط ملا حسن سنگ تراش تراشیده شد كه درون بقعه محل زیارت مردم قرار دارد و در زیر این منبر محلی برای نذورات مردم است. در این چند ساله اخیر ساختمان بقعه را به طرز با شكوهی نو سازی نموده اند و قبور عده ای از علماء متأخر در این بقعه بر عظمت آن افزوده است.

حیاط وسیع بقعه دارای هفت حجره برای آرامگاه اشخاص است كه بر اضلاع غربی و جنوبی حیاط محیط می باشند . ایوان ورودی بقعه رو به غرب است. و یك طاق رومی كه فقط در قسمت جلوی آن كاشی كاری قدیمش باقی مانده است بچشم می خورد، در درون ایوان، كفش كن بقعه با دو طاق پیش و پس ساخته شده است كه ابعاد آن  3.5 در 4.5 متر است. چون به درون بقعه وارد می شویم در غرفه ی اول پس از كفش كن بقعه كه در سمت راست واقع است، یك لوح سنگ قبر كه نسبتاً ظرافتی دارد به دیوار نصب است كه مورخ به تاریخ 1328 و دارای دو ستون تزئینی در دو طرف است.

پس از نخستین غرفه وارد غرفه دیگری می شویم كه یك صندوقچه سنگی مكعب مانند بسیار ظریف به ارتفاع 50 سانتیمتر در آن قرار دارد كه در پنج جانب آن یعنی بر اضلاع چهار طرف صندوقچه و بر سطح فوقانی آن آیاتی از قرآن كریم حك شده است و سنگ قبر حاج شیخ محمد علی شیخ است كه از كبار شوشتر بوده و خاندانش در شوشتر باقی مانده اند.

در یك بدنه ی آن در داخل نقشی نقر شده است: نصر من الله و فتح قریب . زالطاف حجت حق ختم قبر اطهر شد – عمل ملا حسین خلف المرحوم ملا عبدالله حجار – بتاریخ ثامن عشر 1322 شهر ذالقعده الحرام و چون از سمت راست وارد غرفه ی كوچك دیگری شویم یك سنگ مثلث شكل به شكل محراب با دو دستك منبر مانند در میان كاشی نصب است كه محل اهداء نذور است و دو ستون سنگی گچ اندود در زیر آن نصب است.

در غرفه سمت چپ ایوان ورودی سنگ قبر مقعری نصب است و تاریخ 1329 دارد كه خالی از ظرافت نیست . در بیرون بنای بقعه قبرستان وسیعی است كه حیاط وسیع بقعه در میان آن قبرستان واقع شده و الواح مقابر زیادی كه بسیاری از آنها با نقش گل و بوته تزئین و حجاری شده اند دیده می شود. جرزهای ضلع جنوبی با سنگهای تراشیده قطعات كوچك بدون ملاط و با ظرافت چیده شده اند.

گنبد بقعه كلاه درویشی 12 ترك است كه با كاشی سبز و آبی تزئین شده است. كاشی ها از تكه كاشی های قدیمی تر بهم تلفیق شده اند و نقش هندسی محیط قاعده ی گنبد زیبا و جالب توجه است.